Top eksperci zaangażowani w projekt „Akademickie Mazowsze 2030”

 

 

Prof. dr hab. Włodzimierz Okrasa, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Socjolog, kierownik katedry Metodologii Badań Socjologicznych. Doradca Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, członek Komisji Metodologicznej oraz Komisji Edukacji Statystycznej GUS. Członek wielu organizacji naukowych, w tym: International Statistical Institute (ISI); International Sociological Association (ISA); American (oraz World) Association for Public Opinion Research (AAPOR / WAPOR); European Social Policy Analysis Network (ESPANet), Polskie Towarzystwo Staystyczne.
Krajowy i międzynarodowy dorobek naukowy obejmuje działalność dydaktyczną, badawczą oraz z menedżerską - w tym: rektor Wyższej Szkoły Biznesu w Pile (2005-2009); członek panelu Foresigh 2020 („Bezpieczeństwo Socjalne’, 2007-09);  w l. 2000-2003 kierownik Działu Nauk Społecznych Europejskiej Fundacji Nauki (ESF, Strasbourg, współtworząc m. in., Europejski Sondaż Społeczny (ESS)). W latach 1994-2000 pracował w dziale badawczym (DRG) Banku Światowego w Waszyngtonie, a w okresie od 1991 do 1993 był Dyrektorem Programowym w Social Science Research Council (SSRC) w Nowym Yorku. Jako stypendysta amerykańskiej Narodowej Fundacji Nauki / NSF pracował w Biurze Statystyki Pracy (US BLS) w Waszyngtonie (1990-91); jako visiting profesor nauczał w uniwersytetach Maryland i Mississippi (1988-90).
Uczestnik szeregu projektów międzynarodowych (m.in., OECD Global Project „Measuring the Progress of Societies” oraz projekt EUROSTATU nt. modernizacji statystyki społecznej
w Europie), oraz kieruje nagrodzonym grantem MNiSW projektem badawczo-rozwojowego („Ryzyka i Rozwój Lokalny – Rola Trzeciego Sektora”). 


Prof. dr hab. Tomasz Szapiro, Szkoła Główna Handlowa
Ekonomista, Instytut Ekonometrii, Kolegium Analiz Ekonomicznych SGH, kierownik Zakładu Wspomagania i Analizy Decyzji. Profesor w Instytucie Problemów Współczesnej Cywilizacji. Adjunct Professor of International Business Studies w Carlson School of Business Uniwersytetu Minnesoty w Minneapolis, USA.
Członek Rad Naukowych: Kolegium Analiz Ekonomicznych w SGH, Instytut Studiów Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim, Instytut Badań Systemowych w Polskiej Akademii Nauk. Członek Rady Programowej ośmiu Festiwali Nauki oraz Rady Amerykańsko-Polskiego Programu MBA W SGH. Były dziekan i współtwórca Studium Dyplomowego w SGH.
Prowadzi badania skoncentrowane na metodach analizy decyzji w ekonomii i zarządzaniu. Publikacje w Polsce i zagranicą – m.in. autor lub współautor sześciu książek, współ-redaktor naukowy rocznika Annals of Operations Research, ponad 100 artykułów i prac konferencyjnych zamieszczanych m.in. w Operations Research, IEEE Transactions on System Man and Cybernetics, European Journal of Operations Research. Aktywny udział w konferencjach naukowych w kraju i zagranicą (prezentacje, moderacja i przewodniczenie sesjom, organizacja). Wielokrotnie recenzent dla KBN i dla naukowych periodyków międzynarodowych. Współpraca naukowa – Belgia, Kanada, USA, Ukraina, Wielka Brytania. Profesor wizytujący w School of Business na Carleton University i w Department of Computer Science na University of Ottawa w Kanadzie. Dwunastu wypromowanych doktorów. Ponad stu wypromowanych magistrów.
Przewodniczący Stypendialnej Kapituły„Polityki”. Nagrody za osiągnięcia organizacyjne, naukowe i w dydaktyce. Laureat stypendium "Mistrz" Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Dwukrotnie prestiżowa nagroda Canadian Executive MBA Program for excellency in teaching.


Prof. dr hab. Urszula Sztanderska, Uniwersytet Warszawski 
Ekonomistka, Katedra Makroekonomii i Teorii Handlu Zagranicznego Wydziału Nauk Ekonomicznych oraz Instytut Badań Edukacyjnych. Przewodnicząca Rady Rynku Pracy KPP „Lewiatan”, dyrektorka Ośrodka Badań Rynku Pracy na UW, członek Komitetu Nauk o Pracy PAN. 
W ostatnich latach kierowała lub współkierowała  pracami, których efektem były raporty „Analiza sytuacji na wybranych powiatowych rynkach pracy oraz stworzenie metodologii badania lokalnego rynku pracy w Polsce” (MPiPS 2006), „Edukacja dla pracy” (UNDP 2007), „Aktywność zawodowa i edukacyjna a obowiązki rodzinne” (IBnGR 2007), „Dezaktywizacja osób w wieku okołoemerytalnym”(MPiPS 2008), Czego (nie)uczą polskie szkoły? (FOR 2008), „Badanie aktywności zawodowej absolwentów” (MPiPS 2008), Strukturalne i kulturowe uwarunkowania aktywności zawodowej kobiet w Polsce (Scholar 2009).
Szczególnym obszarem jej zainteresowań są: bezrobocie, w tym zwłaszcza strukturalne, współzależność edukacji i rynku pracy,  instytucjonalne uwarunkowania funkcjonowania rynku pracy, przyczyny zróżnicowania rynku pracy w przekroju terytorialnym
i kwalifikacyjnym, źródła różnic w aktywności zawodowej według płci oraz wpływ otwarcia gospodarki na efekty zatrudnieniowe, jak również efektywność polityki ekonomicznej
w odniesieniu do rynku pracy i warunkowanej przez ten rynek a od niedawna również ekonomia edukacji.


Prof. dr hab. inż. Krzysztof J. Kurzydłowski, Politechnika Warszawska
Nauki techniczne, Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. W latach 2005-2006 Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki, 2006-2007 w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Studia wyższe odbył na Politechnice Warszawskiej (kierunek - Podstawowe problemy techniki). Stopień doktora nauk technicznych uzyskał na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej (1981), stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Metalurgii Politechniki Śląskiej w Katowicach (1990), tytuł profesora nauk technicznych (1995), doktorat honoris causa Politechniki Rzeszowskiej (2009).
Na Politechnice Warszawskiej pełnił funkcje: Zastępcy Dyrektora do spraw Nauczania – Instytut Inżynierii Materiałowej (1990-1992), Prodziekana ds. Nauczania – Wydział Inżynierii Materiałowej (1992-1993), Prorektora Politechniki Warszawskiej (1993-1999), Dziekana Wydziału Inżynierii Materiałowej (1999-2002), Kierownika Zakładu Projektowania Materiałów (od 1994).
Odbył staże naukowe w Ecole de Mines de St.Etienne (1994), Brunel University (Londyn, 1993), University of Manitoba (1986-1988).
Aktywnie uczestniczył w pracach Komitetu Badań Naukowych oraz agendach rządowych, jako: Zastępca Przewodniczącego KBN (2000-2005), Wiceprzewodniczący Rady Nauki, Przewodniczący Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Gospodarki, Przewodniczący Zespołu T08 – Inżynieria Materiałowa i Technologie Materiałowe, członek Komisji Badań Stosowanych Komitetu Badań Naukowych (1994-2000).
Uczestnictwo w  międzynarodowych radach i komitetach: członek International Advisory Board of NIMS – National Institute of Materials Science (Japan), członek Komitetu Wykonawczego FUSION FOR ENERGY, przedstawiciel Polski w ACARE (Advisory Committee on Aerospace Research in Europe).
Do osiągnięć naukowych i zawodowych zaliczyć należy: wkład w rozwój nano-technologii
i nano-materiałów inżynierskich, opracowanie oryginalnych metod monitorowania procesów degradacji strukturalnej materiałów instalacji przemysłowych, opublikowanie ponad 400 recenzowanych publikacji w czołowych periodykach o zasięgu międzynarodowym i uzyskanie ponad 20 patentów, długoletnią współpracę z przemysłem (m.in. PKN ORLEN, WSK Rzeszów) w zakresie monitorowania degradacji materiałów i nowych technologii materiałowych, wypromowanie 40 doktorów.

 

o. prof. dr hab. Jacek Salij, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego 
Teolog, Kierownik Katedry Teologii Dogmatycznej, Wydział Teologiczny, zastępcą redaktora naczelnego „Studia Theologica Varsaviensia”.
Podstawowe studia teologiczne odbył w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Ojców Dominikanów w Krakowie (1960-1967). Od roku 1968 związany Akademią Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie od 1970 wykłada teologię i gdzie uzyskał wszystkie  stopnie naukowe (1971 doktorat, 1979 habilitacja, 1991 nominacja profesorska, 2000 uzwyczajnienie).
W semestrze letnim 1983 przebywał gościnnie na uniwersytecie katolickim w Louvain-la-Neuve w Belgii. 
W latach 1993-1996 członek Rady Głównej Szkolnictwa Polskiego (członek Prezydium),
w latach 2003-2010 w Komitecie Nauk Teologicznych PAN. Laureat Nagrody Głównej Wydawców Katolickich FENIKS 2004. Odznaczony  krzyżem komandorskim z gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2007).

 

 

Dr hab. Romuald K. Kotowski, Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych

Kierownik Katedry Informatyki Stosowanej i profesor w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w Warszawie oraz dyrektor Instytutu Informatyki i Automatyki  i profesor w Państwowej Wyższej Szkole Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży.

Absolwent Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, wieloletni pracownik Zakładu Teorii Ośrodków Ciągłych w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN, stypendysta Fundacji Roberta Boscha i Alexandra Humboldta.

Członek wielu towarzystw naukowych, w tym członek założyciel Polskiego Towarzystwa Zastosowań Elektromagnetyzmu, Polskiego Towarzystwa Symulacji Komputerowej i Societas Humboldtiana Polonorum.

Autor i współautor ponad 60 prac naukowych opublikowanych w renomowanych naukowych czasopismach polskich i zagranicznych, dwu monografii, skryptu dla studentów oraz tłumacz podręcznika do baz danych.